உண்மையாய் நேசிப்பவர் யார்? ஒருவரின் உண்மையான அன்பை எப்படி கண்டுபிடிப்பது?

 உண்மையாய் நேசிப்பவர் யார்? எப்படி கண்டுபிடிப்பது?

உண்மையாய் நேசிப்பவர் யார்?

இந்த உலகத்தில் ஒவ்வொருவரும் ஏதாவது ஒன்றை உண்மையாகத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறோம். உண்மையான அன்பு வேண்டும், உண்மையான பாசம் வேண்டும், உண்மையான நட்பு வேண்டும், உண்மையான காதல் வேண்டும், உண்மையான நம்பிக்கை வேண்டும் என்று எல்லோரும் விரும்புகிறார்கள். ஆனால் அதே மனிதர்களிடம் கேட்டால், “இந்த உலகத்தில் உண்மையானது என்று ஒன்றுமே இல்லை” என்றும் சொல்கிறார்கள். ஏன் இப்படிச் சொல்கிறோம்? நாம் பார்க்கும் மனிதர்கள் எல்லாரும் பொய்யானவர்கள் என்பதற்காகவா? இல்லை. உண்மையானது போலத் தெரியும் பல விஷயங்கள் உண்மையானவையாக இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்பதுதான் வாழ்க்கை நமக்குக் கொடுக்கும் மிகப்பெரிய பாடம். ஒரு மனிதன் நம்மிடம் அன்பாகப் பேசலாம், நம்மை மிகவும் நேசிப்பது போல நடந்து கொள்ளலாம், நமக்காக பல விஷயங்களைச் செய்யலாம். ஆனால் அந்த அன்பின் பின்னால் என்ன இருக்கிறது என்பதை நாம் உடனடியாக அறிந்து கொள்ள முடியாது. அதைத்தான் இந்தக் கட்டுரையில் சிந்திக்கப் போகிறோம்.

உண்மையான பாசம் எங்கே தொடங்குகிறது?

ஒரு குழந்தைக்கு இந்த உலகத்தில் முதல் அன்பு யாரிடமிருந்து கிடைக்கிறது? அப்பா, அம்மாவிடமிருந்துதான். அந்தக் குழந்தை பணக்காரக் குழந்தையா, ஏழைக் குழந்தையா, அழகான குழந்தையா, அறிவாளிக் குழந்தையா என்று பார்த்து அப்பா அம்மா அன்பு செலுத்துவதில்லை. “இது என் குழந்தை” என்ற ஒரே காரணத்திற்காக அந்தக் குழந்தையை நேசிக்கிறார்கள். அந்த அன்பின் உண்மையான அர்த்தத்தை முழுமையாகப் புரிந்து கொள்வதற்கு ஒருநாள் நீங்களும் ஒரு அப்பாவாகவோ அம்மாவாகவோ ஆக வேண்டிய நிலை வரும். அப்போது தான் “என் குழந்தை என்ன செய்தாலும் நான் ஏன் இவ்வளவு நேசிக்கிறேன்?” என்ற கேள்விக்கான பதிலை உணர முடியும். ஆனால் வாழ்க்கையின் இன்னொரு விசித்திரம் என்னவென்றால், நாம் நம் அப்பா அம்மாவிடம் பெற்ற அதே அன்பை நம் பிள்ளைகளிடம் கொடுக்கிறோம்; ஆனால் ஒருநாள் நம் பிள்ளைகளே நம்மை மதிக்காமல் போகலாம். “நான் உனக்காக இவ்வளவு செய்தேன்” என்று சொல்ல வேண்டிய நிலையும் வரலாம். நாம் கொடுத்த அன்பின் மதிப்பு அவர்களுக்கு அந்த நேரத்தில் புரியாமல் போகலாம். இதுதான் வாழ்க்கையின் ஒரு வித்தியாசமான உண்மை. அன்பு கொடுப்பவன் எப்போதும் அதே அளவு அன்பைத் திரும்பப் பெறுவான் என்ற சட்டம் இந்த உலகத்தில் இல்லை.

ஒரு நாள் என் கையில் இருந்தது ரூ.80

இந்த எண்ணத்தை எனக்கு ஒரு சிறிய சம்பவம் இன்னும் ஆழமாகப் புரிய வைத்தது. ஒரு நாள் கடைவீதிக்குச் சென்றிருந்தேன். என் கையில் மிச்சமாக இருந்தது ரூ.80 மட்டுமே. மதிய நேரம். பசி எடுத்தது. “சரி, ஏதாவது ஒரு ஹோட்டலுக்குச் சென்று சாப்பிட்டுவிடலாம்” என்று நினைத்து ஒரு ஹோட்டலுக்குச் சென்றேன். “சாப்பாடு எவ்வளவு?” என்று கேட்டேன். “ரூ.80” என்றார்கள். என் கையில் இருந்த பணம் முழுவதையும் சாப்பாட்டுக்குக் கொடுத்துவிட்டால், வீட்டுக்குத் திரும்புவதற்கான பேருந்து செலவுக்கு பணம் இருக்காது. அதனால் “இவர்கள் அதிக விலை சொல்கிறார்கள், வேறு கடைக்குப் போகலாம்” என்று நினைத்து வேறு ஒரு ஹோட்டலுக்குச் சென்றேன். அங்கே சாப்பாடு ரூ.50 என்று இருந்தது. அந்த நொடியில் எனக்கு என்ன தோன்றியது தெரியுமா? “நல்லவேளை, இங்குதான் நியாயமான விலையில் சாப்பாடு கிடைக்கிறது. இவர்கள்தான் நல்லவர்கள்” என்று நினைத்தேன். உள்ளே சென்று உட்கார்ந்தேன். இலை போட்டார்கள், கைகளை கழுவினேன், இலையில் தண்ணீர் தெளித்தார்கள், சாப்பாடு கொண்டு வந்து வைத்தார்கள். “சரி, ரூ.50 கொடுத்தால் போதும், மீதமுள்ள ரூ.30 பணத்துடன் வீட்டுக்குப் போய்விடலாம்” என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். ஆனால் சில நேரம் கழிந்தும் குழம்பு வரவில்லை. சப்ளையரைப் பார்த்தேன். அவரும் என்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். நான் “குழம்பு கொண்டு வரமாட்டீங்களா?” என்று கேட்டேன். அவர், “தம்பி, சாப்பாடு ரூ.50, குழம்பு ரூ.30” என்றார். அந்த நொடியில் எனக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. நான் பார்த்தது “சாப்பாடு ரூ.50” என்ற ஒரு வரியை மட்டுமே. அதற்குள் இருந்த முழு விதிமுறையை நான் கவனிக்கவில்லை. சாப்பாடு வாங்கிவிட்டதால் வேறு வழியில்லை. ரூ.50 கொடுத்தாக வேண்டும். குழம்பு வேண்டுமென்றால் இன்னும் ரூ.30. வேறு வழியில்லாமல் குழம்பும் வாங்கி சாப்பிட்டேன். கையில் பணம் இல்லாததால் வீட்டுக்கு நடந்தே சென்றேன்.

அப்போதுதான் ஒரு பெரிய உண்மை புரிந்தது

அந்த சம்பவத்திற்குப் பிறகு எனக்குள் ஒரு பெரிய கேள்வி எழுந்தது. முதல் ஹோட்டலில் சாப்பாடு ரூ.80 என்று நேரடியாகச் சொன்னார்கள். அவர்களை நான் அதிக விலை சொல்கிறார்கள் என்று நினைத்தேன். இரண்டாவது ஹோட்டல் சாப்பாடு ரூ.50 என்று சொன்னது. அவர்களை நியாயமானவர்கள் என்று நினைத்தேன். ஆனால் முழு அனுபவத்திற்குப் பிறகு என்ன புரிந்தது? விலை மட்டும் பார்த்து யார் நல்லவர், யார் கெட்டவர் என்று முடிவு செய்ய முடியாது. முதல் கடைக்காரர் அதிக விலை சொன்னார்; ஆனால் அவர் சொன்ன விலை என்ன என்பதை நான் தெரிந்து கொண்டேன். இரண்டாவது கடையில் நான் கேட்டதை மட்டும் புரிந்து கொண்டு உள்ளே சென்றேன். முழு செலவு என்ன என்பதை நான் தெரிந்து கொள்ளவில்லை. அப்போது எனக்குள் ஒரு சிந்தனை தோன்றியது. “வாழ்க்கையிலும் நாம் இப்படித்தான் மனிதர்களைப் பார்த்து முடிவு செய்கிறோமோ?” ஒருவர் ஒரு விஷயத்தை நமக்கு நேரடியாகச் சொல்கிறார். அது நமக்கு பிடிக்கவில்லை என்றால் அவரை கெட்டவர் என்று நினைத்துவிடுகிறோம். இன்னொருவர் நமக்குப் பிடித்ததைச் சொல்கிறார். உடனே அவரை நல்லவர் என்று நினைத்துவிடுகிறோம். ஆனால் முழு உண்மை தெரிந்த பிறகுதான் நம்முடைய முடிவு சரியா தவறா என்பது தெரிய வருகிறது.

அரசியலிலும் நாம் இப்படித்தான் இருக்கிறோமா?

இதிலிருந்து எனக்கு இன்னொரு சிந்தனை வந்தது. அரசியலிலும் நாம் இப்படித்தான் இருக்கிறோமோ? ஒரு கட்சி ஒரு திட்டத்தை அறிவிக்கிறது. அந்தக் கட்சியை ஆதரிப்பவர் “பாருங்கள், எவ்வளவு நல்ல திட்டம்” என்று சொல்கிறார். இன்னொரு கட்சி வேறு ஒரு திட்டத்தை அறிவிக்கிறது. அதை ஆதரிப்பவர் “இதுதான் மக்களுக்கு உண்மையான நன்மை” என்று சொல்கிறார். ஒருவருக்கு ஒரு கட்சி நல்லதாகத் தெரிகிறது; இன்னொருவருக்கு இன்னொரு கட்சி நல்லதாகத் தெரிகிறது. ஒருவருக்கு அதிமுக சொல்வது சரியாகத் தோன்றலாம், இன்னொருவருக்கு திமுக சொல்வது சரியாகத் தோன்றலாம், இன்னொருவருக்கு தவெக முன்வைக்கும் கருத்துகள் பிடிக்கலாம். இது ஒவ்வொருவருடைய அரசியல் விருப்பம். ஆனால் நாம் சிந்திக்க வேண்டிய கேள்வி வேறு. “எனக்குப் பிடித்தவர் சொன்னதால் அது உண்மைதானா?” என்பதுதான் அந்தக் கேள்வி. நமக்குப் பிடிக்காதவர் சொன்னதால் அது பொய்யாகிவிடுமா? ஒரு ஹோட்டலில் “சாப்பாடு ரூ.50” என்று பார்த்தவுடன் முழு விவரமும் தெரியாமல் உள்ளே சென்றதைப் போல, அரசியலிலும் ஒரு வார்த்தையை மட்டும் பார்த்து முடிவு செய்து விடக்கூடாது. என்ன வாக்குறுதி, அதை எப்படி செயல்படுத்தப் போகிறார்கள், அதற்கான செலவு என்ன, ஏற்கனவே சொன்னதில் என்ன செய்தார்கள், சொன்னதும் செய்ததும் ஒன்றா என்பதை மக்கள் பார்த்துத்தான் தங்கள் முடிவை எடுக்க வேண்டும். கட்சியின் பெயர் மட்டும் பார்த்து நல்லவர், கெட்டவர் என்று முடிவு செய்வதைவிட செயல்பாடுகளைப் பார்ப்பதே முக்கியம்.

யார் என்னை உண்மையாகக் காதலிக்கிறார்கள்?

இப்போது இதே விஷயத்தை காதலில் பார்ப்போம். ஒரு கல்லூரி முதலாம் ஆண்டு மாணவியை ஐந்து பேர் காதலிப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். அந்தப் பெண்ணுக்கு ஒரே குழப்பம். “இந்த ஐந்து பேரில் யார் என்னை உண்மையாகக் காதலிக்கிறார்?” என்று அவளுக்குத் தெரியவில்லை. முதல் பையன், “எங்களிடம் பெரிய தோட்டம் இருக்கிறது. நீ வந்தால் அங்கே ராஜாத்தி மாதிரி வாழலாம்” என்கிறான். இரண்டாவது பையன், “என் அப்பா பெரிய தொழிலதிபர். நீ வந்தால் ராணி மாதிரி வாழலாம்” என்கிறான். மூன்றாவது பையன், “என்னிடம் பெரிய பணம் இல்லை. ஆனால் நான் உன்னை கண்கலங்காமல் பார்த்துக் கொள்வேன்” என்கிறான். மற்ற இருவரும் அவர்களால் முடிந்த வாழ்க்கையை அவளிடம் காட்டுகிறார்கள். ஒவ்வொருவரும் தங்களைப் பற்றி நல்ல விஷயங்களைத்தான் சொல்கிறார்கள். “என்னைத் திருமணம் செய்துகொண்டால் உனக்கு நல்ல வாழ்க்கை கிடைக்கும்” என்று ஒவ்வொருவரும் சொல்கிறார்கள். அந்தப் பெண்ணுக்கு யார் உண்மையானவர் என்று தெரியவில்லை. அவள் திருமணம் ஆன ஒரு தோழியிடம் சென்று, “அக்கா, என்னை ஐந்து பேர் காதலிக்கிறார்கள். இவர்களில் யார் என்னை உண்மையாகக் காதலிக்கிறார்கள் என்று தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். உண்மையானவரைத்தான் நான் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்” என்று சொல்கிறாள்.

தோழி சொன்ன பதில்

அந்தத் தோழி கொஞ்ச நேரம் அமைதியாக இருந்துவிட்டு, “நீ கேட்கும் கேள்விக்கு நான் சொல்லும் பதில் உனக்குப் பிடிக்காமல் இருக்கலாம்” என்று சொல்கிறாள். அந்தப் பெண், “பரவாயில்லை அக்கா, உண்மையைச் சொல்லுங்கள்” என்கிறாள். தோழி சொல்கிறாள்: “நீ இப்போது கேட்பது யார் உண்மையாக உன்னை நேசிக்கிறார்கள் என்பதுதான். ஆனால் இப்போது அதை உன்னால் முழுமையாகக் கண்டுபிடிக்க முடியாது. அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தங்களிடம் இருப்பதை உனக்குக் கொடுக்க விரும்புகிறார்கள். ஒருவன் தோட்டத்தைப் பற்றி சொல்கிறான், ஒருவன் பணத்தைப் பற்றி சொல்கிறான், இன்னொருவன் உழைப்பைப் பற்றி சொல்கிறான். அவர்களுடைய சக்திக்கும் வசதிக்கும் ஏற்றவாறு அவர்கள் உனக்கு ஒரு வாழ்க்கையை காட்டுகிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் சொல்வதாலேயே அது உண்மையான காதல் என்று முடிவு செய்ய முடியாது. நீ ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டுமென்றால், அவர் உன்னை மகிழ்விக்கும் நேரத்தில் மட்டும் எப்படி இருக்கிறார் என்பதைப் பார்க்காதே. உனக்குப் பிடிக்காத நேரத்திலும், உன்னிடம் எதுவும் கிடைக்காத நேரத்திலும், நீ அவருக்கு உதவ முடியாத நேரத்திலும் அவர் எப்படி நடந்து கொள்கிறார் என்பதைப் பார். அப்போதுதான் மனிதனின் உண்மையான குணம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் தெரியும்” என்று சொல்கிறாள்.

அந்தப் பெண் மீண்டும், “அப்படியானால் இப்போது யாரைத் தேர்ந்தெடுப்பது?” என்று கேட்கிறாள். அதற்கு அந்தத் தோழி, “அவசரப்படாதே. யாரைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்பதை காலம் உனக்குக் காட்டட்டும்” என்று சொல்கிறாள். ஏனென்றால் நம்மை மகிழ்விக்கும்போது எல்லோரும் நல்லவர்களாகத் தெரியும். நமக்கு எதிராக ஒரு சூழ்நிலை வந்தபோதுதான் ஒருவருடைய குணம் எப்படி இருக்கிறது என்பதை ஓரளவு புரிந்து கொள்ள முடியும்.

நமக்குப் பிடித்தவர் செய்த தவறும் உண்மையாகத் தோன்றலாம்

இதுதான் மனித மனத்தின் மிகப்பெரிய விசித்திரம். நமக்குப் பிடித்த ஒருவர் தவறு செய்தால், “அவருக்கு ஏதோ காரணம் இருந்திருக்கும்” என்று நாம் சொல்லலாம். அதே தவறை நமக்குப் பிடிக்காத ஒருவர் செய்தால், “அவருடைய உண்மையான முகம் இதுதான்” என்று சொல்லலாம். ஒரே செயல். ஆனால் நம்முடைய விருப்பம் மாறும்போது அந்தச் செயலுக்கான அர்த்தமும் மாறிவிடுகிறது. அதனால் சில நேரங்களில் நாம் மனிதர்களை மதிப்பிடுவதில்லை; நம்முடைய விருப்பத்தையே நியாயப்படுத்துகிறோம். ஒருவர் நம்மை நேசிப்பதாகச் சொன்னால் அவரை நம்புகிறோம். அவர் நமக்குப் பிடித்ததைச் செய்தால் அவர் உண்மையானவர் என்று நினைக்கிறோம். ஆனால் அதே மனிதர் ஒருநாள் நமக்கு பிடிக்காத முடிவை எடுத்தால், “இவர் மாறிவிட்டார்” என்று சொல்கிறோம். ஒருவேளை அவர் மாறாமல் இருந்திருக்கலாம்; மாறியது நம்முடைய பார்வையாக இருக்கலாம்.

உண்மையானவர் யார்?

உண்மையானவர் என்றால் ஒருபோதும் தவறு செய்யாதவர் என்று அர்த்தமில்லை. நம்மை எப்போதும் மகிழ்விப்பவர் என்றும் அர்த்தமில்லை. நமக்குப் பிடித்ததை மட்டும் சொல்பவர் என்றும் அர்த்தமில்லை. சில நேரங்களில் நமக்குப் பிடிக்காத உண்மையையும் சொல்லக்கூடியவராக இருக்கலாம். நம்முடைய பலவீனத்தைப் பயன்படுத்தாமல் இருப்பவராக இருக்கலாம். நாம் இல்லாதபோதும் நம்மைப் பற்றி அதே மரியாதையுடன் பேசுபவராக இருக்கலாம். நமக்கு ஏதாவது கொடுக்கும்போது அதற்குப் பின்னால் மறைந்த நிபந்தனையை வைக்காதவராக இருக்கலாம். முக்கியமாக, அவருடைய வார்த்தைக்கும் செயலுக்கும் இடையில் மிகப்பெரிய வித்தியாசம் இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால் இதையெல்லாம் ஒரே நாளில் கண்டுபிடிக்க முடியாது. ஒருவரின் உண்மையான குணத்தைப் புரிந்து கொள்ள காலம் தேவை. அதனால் தான் காலம் மனிதர்களை அறிமுகப்படுத்தும் மிகப்பெரிய சோதனை என்று சொல்லலாம்.

இந்த உலகத்தில் யாருமே நல்லவர்கள் இல்லை என்று சொல்லலாமா?

இல்லை. அப்படி சொல்ல முடியாது. இந்த உலகத்தில் நல்ல மனிதர்களும் இருக்கிறார்கள். உண்மையான அன்பும் இருக்கிறது. உண்மையான நட்பும் இருக்கிறது. உண்மையான பாசமும் இருக்கிறது. ஆனால் அதை கண்டுபிடிப்பது அவ்வளவு எளிதல்ல. நாம் பார்க்கும் ஒவ்வொரு புன்னகையும் உண்மையான அன்பாக இருக்காது. ஒவ்வொரு வாக்குறுதியும் நிறைவேறாது. ஒவ்வொரு “நான் உனக்காக இருக்கிறேன்” என்ற வார்த்தையும் வாழ்நாள் முழுவதும் இருக்காது. அதே நேரத்தில் ஒருவர் அதிகமாகப் பேசவில்லை என்பதற்காக அவர் அன்பில்லாதவர் என்றும் சொல்ல முடியாது. சில அன்புகள் வார்த்தைகளில் இருக்காது. அவை செயல்களில் இருக்கும். சிலர் நம்மிடம் பெரிய பெரிய வார்த்தைகள் பேசாமல் இருக்கலாம்; ஆனால் நமக்கு தேவைப்படும் நேரத்தில் அமைதியாக வந்து நின்றுவிடலாம். அப்படிப்பட்டவர்களுடைய அன்பை நாம் பல நேரங்களில் தாமதமாகத்தான் புரிந்து கொள்கிறோம்.

கடைசியில் முடிவு எடுப்பது நாம்தான்

இந்த உலகத்தில் எல்லோரும் நம்மை ஏமாற்றுகிறார்கள் என்று சொல்ல முடியாது. ஆனால் நாம் ஏமாறுவதற்கு ஒரு காரணம் இருக்கிறது. நமக்குப் பிடித்ததை உண்மை என்று நம்பிவிடுகிறோம். நமக்குப் பிடிக்காததை பொய் என்று முடிவு செய்துவிடுகிறோம். ஒருவர் நமக்கு நல்லதைச் செய்தால் “இவர் நல்லவர்” என்று நினைக்கிறோம். அவர் நமக்குப் பிடிக்காத ஒன்றைச் செய்தால் “இவர் மோசமானவர்” என்று நினைக்கிறோம். ஆனால் மனிதன் அவ்வளவு எளிதானவன் அல்ல. ஒரு மனிதனுக்குள் நல்லதும் இருக்கலாம், குறையும் இருக்கலாம்; அன்பும் இருக்கலாம், சுயநலமும் இருக்கலாம்; உண்மையும் இருக்கலாம், பொய்யும் இருக்கலாம். அதனால் யாரையும் கண்மூடித்தனமாக நம்ப வேண்டாம் என்பதுதான் இந்தக் கட்டுரையின் கருத்து. அதே நேரத்தில் யாரையும் நம்பவே கூடாது என்றும் சொல்லவில்லை. நம்புங்கள்; ஆனால் சிந்தித்துக் கொண்டே நம்புங்கள். காதலியுங்கள்; ஆனால் கண்களை மூடிக்கொண்டு அல்ல. நட்பை வைத்துக் கொள்ளுங்கள்; ஆனால் உங்கள் சுயமரியாதையை இழந்து அல்ல. அரசியலை ஆதரியுங்கள்; ஆனால் கேள்வி கேட்கும் உரிமையை விட்டுவிட்டு அல்ல. நம்பிக்கையை வைத்திருங்கள்; ஆனால் சிந்திப்பதை நிறுத்திவிட்டு அல்ல.

ஒரு ஹோட்டலில் “சாப்பாடு ரூ.50” என்று பார்த்துவிட்டு முழு விவரமும் தெரியாமல் உள்ளே சென்றதைப் போல, வாழ்க்கையிலும் ஒரு வார்த்தையை மட்டும் பார்த்து மனிதர்களைத் தேர்ந்தெடுக்காதீர்கள். முழு உண்மையையும் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். ஏனென்றால் நமக்குப் பிடித்தவர் உண்மையானவர் போலத் தோன்றலாம்; நமக்குப் பிடிக்காதவர் உண்மையானவராக இருக்கலாம். நமக்கு பிடித்ததால் ஒருவர் நல்லவர் ஆகிவிடுவதில்லை. நமக்கு பிடிக்கவில்லை என்பதால் ஒருவர் கெட்டவர் ஆகிவிடுவதுமில்லை.

உண்மையானவர் யார் என்பதை நம்முடைய விருப்பம் சொல்லாது. அவர்களின் வார்த்தைகள் மட்டும் சொல்லாது. காலமும் செயல்களும்தான் அதை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நமக்கு உணர்த்தும்.

யார் நம்மை உண்மையாக நேசிக்கிறார்கள் என்பதைத் தேடுவதற்கு முன்பு, யாருடைய அன்பை நாம் உண்மை என்று நம்புகிறோம் என்பதையும் ஒருமுறை சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

— தங்கத் தமிழன்