உழைத்தால் மட்டும் உயர்ந்து விடலாமா? - ஒரு வாழ்வியல் சிந்தனை!
![]() |
| உழைக்கும் காட்சி |
இந்த உலகத்தில் பிறக்கின்ற எல்லா மனிதர்களும் உழைத்து வாழ வேண்டும் என்கிற கோட்பாடு காலங்காலமாக நிலைத்திருக்கிறது. இங்கு உழைக்காதவன் வாழவே முடியாது என்பதுதான் இந்த பூமி நமக்கு விதித்திருக்கும் நியதியாகவும் பார்க்கப்படுகிறது.
அப்படி இந்த உலகத்தில் பிறந்த எல்லாரும் ஓயாமல் உழைத்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். உழைக்காமல் சோம்பேறியாகக் காலம் கழிப்பவர்கள் அரிது. ஆனால், வியர்வை சிந்தி உழைக்கிற எல்லாரும் வாழ்வில் உயர்ந்து விட்டார்களா என்றால், அதுதான் இல்லை. அப்படியானால், உழைப்பவர்கள் அனைவரும் ஏன் உயர்வதில்லை? அதற்கான உண்மையான காரணம் என்ன?
வேலையின் வேறுபாடும் வருமானத்தின் வித்தியாசமும்!
நாம் தினமும் பல விதமான வேலைகளுக்குச் செல்கிறோம். எல்லாரும் ஒரே மாதிரியான வேலையைச் செய்வதில்லை. அவரவர் திறமை, சூழல் மற்றும் படிப்புக்கேற்ப வெவ்வேறு வேலைகளைச் செய்கிறார்கள். ஒவ்வொரு வேலைக்கும் ஏற்ப வெவ்வேறான சம்பளமும் இங்கு வழங்கப்படுகிறது.
ஆனால், எவ்வளவு சம்பளம் வாங்கினாலும் அது போதுமானதாக இருப்பது ஒரு சிலருக்கு மட்டும்தான்! மீதமுள்ள பெரும்பான்மையான மக்களுக்கு, அவர்கள் பெறுகின்ற சம்பளம் மாதக் கடைசியில் கைக்கு வரும் முன்பே கரைந்துவிடுகிறது.
ஆனாலும், என்ன செய்வது? காலையில் கண்விழித்ததும் உழைக்கத் தொடங்கி, மாலை வரை ஓய்வின்றி உழைத்துக் கொண்டே இருக்கிறோம். அப்படி உழைத்துப் பெற்ற வருமானத்தில், குடும்பத்தின் உணவுக்கும், உடலுக்கும், அன்றாடத் தேவைகளுக்கும் மட்டுமே செலவழித்துவிட்டு வாழ்க்கை முடிந்துவிடுகிறது. "உழைப்பு உயர்வு தரும்" என்று பெரியவர்கள் சொல்கிறார்கள், ஆனால் இந்த எளிய மக்களின் உழைப்பு எப்போது உயர்வைத் தரும்?
உழைப்பவர் எல்லாம் உயர்ந்து விடலாமா? அது உண்மைதானா?
"உழைப்புதான் உயர்வு தரும்" என்பது இந்த உலகத்தின் மிக முக்கியமான தத்துவம். தொழிற்சாலைகள் தோறும், சுவரொட்டிகள் எங்கும் இந்த வாசகம் எழுதப்பட்டிருக்கும். அனைவரின் மனதிலும் இது ஆழமாகப் பதிந்துள்ளது.
ஆனால், கொஞ்சம் சிந்தித்துப் பாருங்கள்—உழைத்தவர் எல்லாம் உயர்ந்து விடலாம் என்றால், இன்றைக்கு நம் நாட்டில் வியர்வை சிந்தி உழைக்கும் கோடிக்கணக்கான மக்கள் அனைவரும் கோடீஸ்வரர்களாக அல்லவா இருக்க வேண்டும்?
யார்தான் உழைக்காமல் இருக்கிறார்கள்? கிராமம் முதல் நகரம் வரை கூலித் தொழிலாளிகள், விவசாயிகள், சிறு வியாபாரிகள் என அனைவரும் விடியற்காலையில் எழுந்து உழைத்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். அப்படியானால், "உழைப்பு மட்டுமே உயர்வு தரும்" என்பது உண்மையானால், எல்லோரும் இன்றைக்கு உயர்ந்திருக்க வேண்டுமே? ஏன் அந்த உயர்வு எளிய மக்களை மட்டும் இன்னும் எட்டாக்கனியாகவே விலகி நிற்கிறது?
உயராமைக்கு உண்மையான காரணம் என்ன?
வருமானங்களில் வேறுபாடுகள் இருக்கலாம். ஆனால், ஒருவருடைய நேர்மையும், காலமும் (அதிர்ஷ்டம் அல்லது சந்தர்ப்பம்) ஒத்துழைத்து, அந்த வருமானத்தில் கொஞ்சம் மிச்சமானால் மட்டுமே அவர்களின் வாழ்க்கை உயர்வை நோக்கி நகரும்.
"உழைத்தால் மட்டும் உயர்ந்து விடலாம்" என்பது, மனிதர்கள் சோம்பேறியாகிவிடக் கூடாது என்பதற்காகச் சொல்லப்பட்ட ஒரு வாழ்வியல் நெறியே தவிர, அதுமட்டுமே முழுமையான சத்தியம் அல்ல.
என்னைப் பொறுத்தவரை, உழைப்பு மட்டும் போதாது; அந்த வருமானத்தைச் சேமிக்கக் கற்றுக் கொண்ட ஒருவரால் மட்டுமே உண்மையான உயரத்தை அடைய முடியும்.
ஆனால், எளிய மக்களின் நிலை என்ன? சேமிக்கவே முடியாத அளவிற்கு வறுமையும், தொடர் கடன் தொல்லையும், எதிர்பாராத குடும்பக் கஷ்டங்களும் அவர்களைச் சூழ்ந்து கொள்ளும். சேமிக்கவே வழியில்லாத அந்தச் சூழ்நிலையில் இருப்பவர்கள், காலமெல்லாம் உணவுக்காகவும், அன்றாடத் தேவைக்காகவும் மட்டுமே போராட வேண்டியவர்களாக இருக்கிறார்கள்.
காலமும் கைகூட வேண்டும்!
வாழ்நாளில் ஒருவருடைய காலமும் சூழ்நிலையும் ஒத்துழைத்தால் மட்டுமே, அவர்கள் ஈட்டும் சம்பளம் கையில் தங்கும், எதிர்காலத்துக்கான சேமிப்பாக மாறும். இல்லையெனில், உழைப்பு மட்டுமே மிஞ்சும்; உயர்வு என்பது எட்டாத தூரத்திலேயே நிற்கும்.
உழைப்பு உங்களை வாழ வைக்குமே தவிர, உங்களை உயர்த்த வேண்டுமானால் உழைப்புடன் சேர்த்து சரியான திட்டமிடலும், சேமிப்பும், நேரமும் கைகூட வேண்டும். அன்றாடப் பிழைப்புக்கும் அடுத்தடுத்த கட்ட வளர்ச்சிக்கும் உள்ள இந்த மெல்லிய கோட்டைப் புரிந்து கொண்டால் மட்டுமே, உழைப்பின் உண்மையான பலனை நாம் முழுமையாக அடைய முடியும்!
இந்த வடிவம் உங்கள் சிந்தனைகளைச் சிதறாமல் வாசகர்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் என்று நம்புகிறேன். இதில் ஏதேனும் மாற்றங்கள் செய்ய வேண்டுமா அல்லது மேலும் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டுமா என்று சொல்லுங்கள், செய்து தரலாம்!
மேலும் படிக்க:மரணம் கற்பிக்கும் வாழ்வியல் பாடம்


0 கருத்துகள்